Φθινόπωρο της παραδοχής, της ανάγκης και κατανόησης, της αλλαγής και μιας άλλης προσμονής
πώς οι βροχές σου δροσίζουν τα μαλλιά στις σκοτεινές σου μέρες.από την λάβα ξεκινάς της επιθυμίας να φέρεις την κρούστα της, τουλάχιστον, στα φώτα
Διακοπές και γιορτές το καθιστούν μεσάζοντα διαβιβαστή κι όχι αρχινιστή όπως ταιριάζει,
η φθίση του αφήνεται πριν και οι πόροι για μετά, να μείνει γυμνό από περηφάνια
Μια γέννα στον χειμώνα κι ένας θάνατος το καλοκαίρι, μια ταφή την άνοιξη κι ένα λάβαρο το φθινόπωρο
ο χρόνος ο απαρερμήνευτος έστρεψε το γράμμα του όπως κλίνουμε το κεφάλι μας απ΄το βάρος,
κι η ρότα πρόσφερε την άλλη της φορά
