βροχή χωρίς σύwεφα

Tραγούδι ο άνεμος φέρνει

πρωί σ΄ ακουμπάει δροσιά

το κύμα τ΄ αυγούστου

την άμμο σου σπρώχνει μπροστά

& κοχύλια σου παίρνει

Της άνοιξης μοιάζει η φλόγα

καινούργια & νέα

απ΄ άλλο δρομάκι σου φέρνει την μπόρα

& γυαλίζουν οι πέτρες

ανάσα βαραίνεις & πηδάς στην πρώτη λιμνούλα

χοροπηδάς στους αριθμούς που σιγοτραγουδούσες τα πρώτα σου χρόνια

& χωράς στην κάθε σταγόνα

όλη την έκπληξη που φιλούσες για την αναποδιά

γελάς!  σαν μπελάς που δεν αποφεύγεται

& απλώνεις τα χέρια για την ισορροπία που μόλις άφησες να χαθεί από τα μάτια

& πέφτεις  χωρίς ντροπή

& ξαναπέφτεις!  όλο φωνή

& ξαναπέφτεις 

a s p\/a s ί a

Ξεχύνει ελπίδες η πρόκληση

γεννάει μαρτύρια. Άλλα μιας στιγμής κι άλλα για παραπάνω, ίσως όσο τα προκαλείς

Τόσες ιδέες, πολλές ιστορίες φανταστικές που ίσως να γεννούν ψευδαισθήσεις για το πόσο εύκολο είναι να τις υλοποιήσεις, εύκολες, κι ας γνωρίζω πως θα υπάρχουν διαφορές όπως και σ΄άλλα. Αγνοείς την απάντηση κι έτσι βάζοντας την δικιά σου, όλα μέλι-γάλα

Οι καλοκαιρινές εικόνες κάτω απ΄τον ήλιο ανοίγουν πληγές και κλείνουν, μη αφήνοντάς τις ανοιχτές, ή και για λίγο.. Όταν δεν επιδιώκεις κάτι, πόσο απλά ακόμα και περπατάς, και πόσο "φυτοπλαταίνεις" διαφορετικά!

έγινε μια ευχή κι έτσι έφτιαξε η μέρα

αν κι άλλη μία

πόσο χρώμα θα γεμίσουν τα κάστρα

και πόση δροσιά τα λουλούδια

Τα βατράχια λένε "σ΄αγαπώ" κι ας το νομίζω πως μόνο για χώνεψη είναι