πρόσωπα

Μια ιστορία σαν την δική σου, τα πρόσωπα μπερδεύονται, κι ένας ρόλος αλλάζει

Ευχαριστώ τον Θεό που ζω κάτι διαφορετικό ακόμα κι αν παραμένω σ΄ένα πηγάδι με βρόχινο νερό
Αλλάζεις και κοιτάζεις να αλλάξεις σαν ευκαιρία μοναδική που πρέπει να διαρκέσεις, σαν φρουτάκια να τρέξεις σταυρώνοντας όχι όμως τα δάχτυλά σου
έτσι νιώθοντας.

Πόλεμοι, αρρώστιες, νεκροί άνθρωποι κι άλλοι ζωντανοί, πλέον τα βλέπεις στην πράξη
αισθάνεσαι, κι αν απορήσω ξαφνιαζόμενος θα κοιτάξεις πίσω αυτό που αβέβαια ήσουν χθες. 

by the river (song)
μια ηχογράφηση από το πατρικό μου :)

βροχή χωρίς σύwεφα

Tραγούδι ο άνεμος φέρνει

πρωί σ΄ ακουμπάει δροσιά

το κύμα τ΄ αυγούστου

την άμμο σου σπρώχνει μπροστά

& κοχύλια σου παίρνει

Της άνοιξης μοιάζει η φλόγα

καινούργια & νέα

απ΄ άλλο δρομάκι σου φέρνει την μπόρα

& γυαλίζουν οι πέτρες

ανάσα βαραίνεις & πηδάς στην πρώτη λιμνούλα

χοροπηδάς στους αριθμούς που σιγοτραγουδούσες τα πρώτα σου χρόνια

& χωράς στην κάθε σταγόνα

όλη την έκπληξη που φιλούσες για την αναποδιά

γελάς!  σαν μπελάς που δεν αποφεύγεται

& απλώνεις τα χέρια για την ισορροπία που μόλις άφησες να χαθεί από τα μάτια

& πέφτεις  χωρίς ντροπή

& ξαναπέφτεις!  όλο φωνή

& ξαναπέφτεις 

a s p\/a s ί a

Ξεχύνει ελπίδες η πρόκληση

γεννάει μαρτύρια. Άλλα μιας στιγμής κι άλλα για παραπάνω, ίσως όσο τα προκαλείς

Τόσες ιδέες, πολλές ιστορίες φανταστικές που ίσως να γεννούν ψευδαισθήσεις για το πόσο εύκολο είναι να τις υλοποιήσεις, εύκολες, κι ας γνωρίζω πως θα υπάρχουν διαφορές όπως και σ΄άλλα. Αγνοείς την απάντηση κι έτσι βάζοντας την δικιά σου, όλα μέλι-γάλα

Οι καλοκαιρινές εικόνες κάτω απ΄τον ήλιο ανοίγουν πληγές και κλείνουν, μη αφήνοντάς τις ανοιχτές, ή και για λίγο.. Όταν δεν επιδιώκεις κάτι, πόσο απλά ακόμα και περπατάς, και πόσο "φυτοπλαταίνεις" διαφορετικά!

έγινε μια ευχή κι έτσι έφτιαξε η μέρα

αν κι άλλη μία

πόσο χρώμα θα γεμίσουν τα κάστρα

και πόση δροσιά τα λουλούδια

Τα βατράχια λένε "σ΄αγαπώ" κι ας το νομίζω πως μόνο για χώνεψη είναι

Tracks of weekend

Από ποια συνήθεια τόση ζωντάνια;
εδώ στο τελευταίο φύλλο

 Πλησίασε weekend και εικόνες φιλικές σε γνώριμα μπαρ καταφτάνουν. Τα ίδια ερωτήματα, αλλά κάπως διαφορετικά, πιο θαρραλέα, λιγότερο αδιάφορα ή κυνικά.
Τι περιμένεις να δεις; δεν ξέρω, αλλά μου φαίνεται, μια προσέγγιση στο άγνωστο πιο φιλική, έχοντας υποστήριξη το εναλλακτικό του χώρου. Ροκ μουσική, χαλαρά γόνατα, σκοτεινά μπλουζάκια και λιγότερα αρώματα, αν αλλάζουν κάτι... Λίγο πιο δύσκολα, αλλά ίσως κι αυτή η δυσκολία να προσφέρει την υπομονή, όπως δεν περιμένεις να ανέβει κανένας σε τραπέζι, όσο πιθανό κι αν είναι.

Έβλεπα μια ταινία που διέσχισαν 1700 μίλια με λίγες καμήλες να φτάσουν κάπου μακρυά για κάποιον λόγο. Μια προσωπική αναζήτηση, μια πρόκληση, ένα γούστο. Δεν απορώ πώς τα κατάφερε, απορώ όμως γιατί την θυμάμαι.
Βρέθηκε να τα παρατήσει γιατί δεν είχε λόγο που ξεκίνησε... Η διαδρομή για την διαδρομή, κάπως. Μάλλον αυτό να ήταν που θα έψαχνε, δεν ξέρω, μια εναλλακτική διαδρομή, πρωτόγνωρη, κάτι πολύτιμο γι΄ αυτήν (την ηρωίδα) απ΄αυτή την ίδια τη διαδρομή. Αλλιώς θα καθόταν σπίτι της, αν δεν το είχε κάνει ήδη.
Στο έργο φαίνεται πως όντως κάτι συνέλλεξε. Λίγο οι άνθρωποι που σε κάποιον έρημο τόπο έδειξαν να μπορούν να ζουν μόνοι ζευγάρια ή σε καταυλισμό, κι αυτή, τι της έλειπε και τι είχε. Παραδέχτηκε κάποια πράγματα και συνέχισε. Καλύτερα ή χειρότερα, δεν ξέρω, πάντως διαφορετικά. Μια ιστορία να διηγείται, ένα "γιατί" να σκεφτεί.. Μια σύντομη ιστορία που μπορεί να χωρά μια ολόκληρη ζωή, αφού ήταν ακραία, αν δεν προλαβαίνεις να ξεχάσεις και δεν σε διευκολύνει χωρίς απαντήσεις.

Τα ερωτήματα φαντάζομαι κοινά... ζωή και θάνατος, πριν και μετά, τι και γιατί, με λίγα λόγια ίσως, ζωή και χρόνος.

Τελικά μου έφτασε το φύλλο :)
η ταινία λέγεται Tracks, καλό weekend !

θέμις

ξεκινάει το party, οι δρόμοι ανοίγουν για λίγο να περάσεις αδιάφορος τα φώτα που έρχονται πάνω σου
Κι εκεί στην άκρη, σ΄ένα σκαλοπάτι κόσμο παραπάνω, το έχεις σίγουρο πως βρίσκεις ό,τι ζητάς.
Το δυστύχημα έγινε, αλλά δεν σε αφορά. Αίμα τρέχει ακόμα στα χέρια σου, αέρας χτυπάει στ΄αφτιά σου κι ο ήλιος δικά σου.

Αυτή η ιστορία μου φαίνεται χωρίς refrain, αλλιώς γυρίζει πίσω στο σκαλοπάτι απ΄όπου ήρθε με κόκκινο

Και φόρεσε τα καλά του, ντύθηκε την χαρά του, για ένα αύριο
Φίλοι για πάντα, όνειρα μεγάλα χωρίς προσφορές, ιδανικά που καλουπώνονται σιγά σιγά στα θέλω, πράξεις κι άλλα πολλά.

Η ανάμνηση της διαδρομής τελειώνει σ΄εκείνη την διάβαση.
Η κούραση που αντανακλά στα πόδια, το εκφράζει.
Προχώρησα λοιπόν κι ας μη θυμάμαι, και τώρα βρίσκομαι ΄δώ
Σύνδεση με το κενό που μόλις νιώθω χρειάζομαι, ίσως κι άλλον λίγο καιρό
Τον ήλιο αισθάνομαι ξανθό αυτές τις μέρες

βατόμουρα

Εναντίον του παλιόκαιρου, βροχή μυρίζει και την νιώθω μέσα στα ρούχα μου που περιμένει να φυσήξει
Πού θες να πας, προς τα πού κοιτάς και περιμένεις να ξεχλωμιάσει ο ουρανός;
 
Τα γυαλιά μου για λίγο δακρύζουν, μα δεν τα πολυκοιτάζω τώρα, έχω λακούβες να προσέχω στο κάθε βήμα.
Βουλιάζεις έστω και με την σκέψη πως θα σε πιάσει η βροχή πριν ξεμυτίσει κάτι μπροστά σου.
Γριά δεν υπάρχει πλέον να σε συμβουλέψει πως πατείς στο χώμα για να τεντώνεσαι στον ουρανό, δεν χρειάζεται, αλλά και πάλι.
 
Κάτι συμβαίνει όταν αντιμάχεσαι στο σκοτάδι, μια αστραπή ή κι ένα ξέφωτο, ένα δέντρο που σπάει και ξαπλώνει στον δρόμο, βάτα που παρασέρνονται να τα κόψουν οι ρόδες και τα χωράφια.
Υπάρχει διακόπτης στο πλάι, μα η λάμπα που νευρώνει έχει καεί απ΄την προσπάθεια
 
Παλιόκαιρος την άνοιξη, πότε θα΄ρθει η μπόρα να βγάλει τα σκουπίδια στην θάλασσα που περπατάς, πότε θα βγάλεις τ΄άρβηλα
 
Εναντίον του εαυτού σου, ενάντια στην συνάφεια, ξεκομμός
 
Μόνος κάτω απ΄τις οπλές, ας μείνεις, εκεί που δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά κι ας σε πατά και καλοκάθεται στα πισινά. Θα πεινάσει και θα φύγει, πόσες καραμέλες μένουν στις τσέπες μου; θα χαλάσουν

τσούκου

28.01.2014