Tραγούδι ο άνεμος φέρνει
πρωί σ΄ ακουμπάει δροσιά
το κύμα τ΄ αυγούστου
την άμμο σου σπρώχνει μπροστά
& κοχύλια σου παίρνει
Της άνοιξης μοιάζει η φλόγα
καινούργια & νέα
απ΄ άλλο δρομάκι σου φέρνει την μπόρα
& γυαλίζουν οι πέτρες
ανάσα βαραίνεις & πηδάς στην πρώτη λιμνούλα
χοροπηδάς στους αριθμούς που σιγοτραγουδούσες τα πρώτα σου χρόνια
& χωράς στην κάθε σταγόνα
όλη την έκπληξη που φιλούσες για την αναποδιά
γελάς! σαν μπελάς που δεν αποφεύγεται
& απλώνεις τα χέρια για την ισορροπία που μόλις άφησες να χαθεί από τα μάτια
& πέφτεις χωρίς ντροπή
& ξαναπέφτεις! όλο φωνή
& ξαναπέφτεις
