Kosmopolitis

Μέτωπα,

Αγώνας πολυδιάστατος, αμφίβιος, 

δεν περισσεύει ώρα για διακοπές.
Ζωή, 

δεν σταματάει για λίγο, 

τρέχει, δεν περπατεί

Και μένω πίσω. 

Το μυαλό αδυνατεί, το σώμα κάθεται, σιγοβράζει, απορεί 
Συλλογίζομαι το πώς τα γιατί, 

χτυπάω τοίχο, 

βροχή.

Μια βαθειά ανάσα να σβήσει τα φώτα 

Μια στροφή.

Ένα διότι που γίνεται ότι, μια αυταπόδεικτη τροπή που παύει, τελευτεί.
Πώς ο στόχος διαφέρει απ'την επόμενη στιγμή, 

πόσο το όνειρο & φάσμα, απ'το τώρα; Πόσο απέχω απ'τον εαυτό μου. Πόσο θολός;

Σάρκα που σηκώνει το χώμα.

Αυτή η σάρκα που αμφιβάλει, ο θόλος που επικρατεί, ο στόχος που τέρπεται, η αναβολή 

Μπροστά στην επαλήθευση του θριάμβου & γιορτή, 

το μαύρο.
Χτυπάει αλύπητα 

Ο θρίαμβος κουρελιάζεται στα μάτια του_ Μέχρι τον επόμενο.

Ενηλικίωση, 

η σύμβαση με το παράλογο

Γυρίζω πίσω

Τόσο να αλλάξω που ζητάω εσένα

εκείνα που άφησα να πάρω πίσω

Φτωχή καρδιά, στα χέρια αφήνω το χώμα να ιδρώσει

Καρπός αγώνα το τίποτα

Κι αν ανθήσει ο θεός λουλούδι, θα ξέρω πως θα είναι δικό του

Φωτιά

Δεν μοιάζει να έφτασε η νύχτα

δεν μοιάζει με μέρα

Στα χνάρια της σκέψης τρέχει το αίμα χωρίς να ψάχνει ρυθμό

Ακούω ήδη την θράκα να ξεφυσά

να κάνει χώρο για μένα

Ταξιδεύω

Δεν έμεινε, τρέχω

μπροστά στο κύμα χιόνι

γεμίζει στο πρόσωπο

γελάω

είναι το κρύο πάγος στα χείλη 

"The RockRoaches" Jan15

πρόσωπα

Μια ιστορία σαν την δική σου, τα πρόσωπα μπερδεύονται, κι ένας ρόλος αλλάζει

Ευχαριστώ τον Θεό που ζω κάτι διαφορετικό ακόμα κι αν παραμένω σ΄ένα πηγάδι με βρόχινο νερό
Αλλάζεις και κοιτάζεις να αλλάξεις σαν ευκαιρία μοναδική που πρέπει να διαρκέσεις, σαν φρουτάκια να τρέξεις σταυρώνοντας όχι όμως τα δάχτυλά σου
έτσι νιώθοντας.

Πόλεμοι, αρρώστιες, νεκροί άνθρωποι κι άλλοι ζωντανοί, πλέον τα βλέπεις στην πράξη
αισθάνεσαι, κι αν απορήσω ξαφνιαζόμενος θα κοιτάξεις πίσω αυτό που αβέβαια ήσουν χθες. 

by the river (song)
μια ηχογράφηση από το πατρικό μου :)

βροχή χωρίς σύwεφα

Tραγούδι ο άνεμος φέρνει

πρωί σ΄ ακουμπάει δροσιά

το κύμα τ΄ αυγούστου

την άμμο σου σπρώχνει μπροστά

& κοχύλια σου παίρνει

Της άνοιξης μοιάζει η φλόγα

καινούργια & νέα

απ΄ άλλο δρομάκι σου φέρνει την μπόρα

& γυαλίζουν οι πέτρες

ανάσα βαραίνεις & πηδάς στην πρώτη λιμνούλα

χοροπηδάς στους αριθμούς που σιγοτραγουδούσες τα πρώτα σου χρόνια

& χωράς στην κάθε σταγόνα

όλη την έκπληξη που φιλούσες για την αναποδιά

γελάς!  σαν μπελάς που δεν αποφεύγεται

& απλώνεις τα χέρια για την ισορροπία που μόλις άφησες να χαθεί από τα μάτια

& πέφτεις  χωρίς ντροπή

& ξαναπέφτεις!  όλο φωνή

& ξαναπέφτεις