ξέρω πως στέρεα θα πατώ στην κατηφόρα,
γιατί μπορώ, γιατί πιστεύω σε μένα!
Στον λαβύρινθο περπάτησα με φώτα,
και βγήκα αλώβητος ανοίγοντας την πόρτα,
στην έξοδο περίμενε η αγάπη
Έπλευσα όπου με πήγε ο άνεμος, πάν' από ύφαλους μέσ' από δίνες
Άγρια κύματα δεν είδα, προσαράζοντας σε κάθε σκόπελο που βρήκα
Μακριά μου τόσο μακριά, ανεμοστρόβιλοι θερίζαν πειρατές για τα θηρία
..όμως δεν βγήκα.
Στην παράβυσσο με έσυρε το κύμα,
λίγο η άγνοια λίγ' ο θυμός κ' η υπερηφάνεια
Με οδήγησε στον βυθό της απελπισίας,
λάφυρο δαιμόνων, βορά κοιλίας
Στον λαβύρινθο του νου δεν μπήκα ξύπνιος,
έσερνα είδωλα νεκρά, στάχτες για ξύλα στην φωτιά
Είδα να φέγγει το δωμάτιο που μπήκα άπλετο φως,
καθάριο πλούσιο ζωντανό δικό μου είπα!
..όμως δεν βρήκα.
Τώρα στον "θάλαμο εννέα" να βάζω πλώρη,
άσβεστο φάρο την αυγή ν' ακολουθήσω
