ξεκινάει το party, οι δρόμοι ανοίγουν για λίγο να περάσεις αδιάφορος τα φώτα που έρχονται πάνω σου
Κι εκεί στην άκρη, σ΄ένα σκαλοπάτι κόσμο παραπάνω, το έχεις σίγουρο πως βρίσκεις ό,τι ζητάς.
Το δυστύχημα έγινε, αλλά δεν σε αφορά. Αίμα τρέχει ακόμα στα χέρια σου, αέρας χτυπάει στ΄αφτιά σου κι ο ήλιος δικά σου.
Αυτή η ιστορία μου φαίνεται χωρίς refrain, αλλιώς γυρίζει πίσω στο σκαλοπάτι απ΄όπου ήρθε με κόκκινο
Και φόρεσε τα καλά του, ντύθηκε την χαρά του, για ένα αύριο
Φίλοι για πάντα, όνειρα μεγάλα χωρίς προσφορές, ιδανικά που καλουπώνονται σιγά σιγά στα θέλω, πράξεις κι άλλα πολλά.
Η ανάμνηση της διαδρομής τελειώνει σ΄εκείνη την διάβαση.
Η κούραση που αντανακλά στα πόδια, το εκφράζει.
Προχώρησα λοιπόν κι ας μη θυμάμαι, και τώρα βρίσκομαι ΄δώ
Σύνδεση με το κενό που μόλις νιώθω χρειάζομαι, ίσως κι άλλον λίγο καιρό
Τον ήλιο αισθάνομαι ξανθό αυτές τις μέρες
