στα ηπειρωτικάεκεί ψηλάόπου βαστάει σύγνεφακρυσταλλικά γλυκά κατηφορίζουν τα νερά έως το πέλαγοςκόπτονται οι πίκρες τουςπροτού ροδίσουν στα πλατάνια με πηγές,όψονται ψηλά στα πρωτοχιόνια, κ΄ύστερα ξετρυπώνουν έως τα έλαταπράσινα χλοερά κλαδάκιαη σιωπή τους δεν χαρίζεται με ήχουςεκεί όπου ο αέρας ρεμβάζει επάνω στις ράχεςκαι χαϊδεύει των προβάτων τα λευκάκλώθω της θύμησης τον χάρτη,στις φορεσιές κεντάω σήμαντρα χρυσά γαλβανωμένα, για τον χορό που οδηγείως το ξωκλήσιτου αηλιά