Φως απλανές
περιγράφουν και προτρέπουν να κοιτώ ευθύς στα άστρα.
ουράνια πολιτεία
δασκαλεύουν και με κλωνάρια την σχεδιάζουν στην άμμο που την θάβουν.
Κι έρχεται πρώτο
κύμα, τα βασίλεια της αβύσσου επιπλέουν στον αφρό του και σκορπίζονται,
σηκώνοντας άγκυρες, πάν΄απ΄τους βράχους του λιμένα. τα καβούρια κυνηγούν οι
αστακοί κ΄οι αχινοί καρπίζουν τα πλατάνια,
παράξενες μέρες
Οι γιορτές γίναν
βουβές, κ΄ οι χοροί αφίσες, τα καθίσματα πέτρωσαν και κοκκάλωσε η αυλαία απ΄την
αλμύρα.
Οι παρακαταθήκες, σαν
δεσμεύτηκαν απ΄το κράτος σε μουσειακές βιτρίνες και φυλλάδες μυστηρίου
παραφρονημένες, ομορφαίνουν τα περίπτερα της πόλης σαν μανταλάκια.
Δες πώς γίναν τα
πάρκα πλαστικά, δες πώς μοιάζουν φυλακή οι πλατείες και τ΄αγάλματα παλαιικά,
δες τους δρόμους ποτάμια, τα παγκάκια σκιάχτρα, σκουπιδοτενεκέδες φυλαχτά
Η καμπάνα δεν μου
χτύπησε καμιά φορά απ΄όσες θυμάμαι, στις κόρνες του μποτιλιαρίσματος.
Και τα μυρμήγκια πάν΄
για δουλειά τα χαράματα σαν τα τζιτζίκια, περιμένουν στην σειρά για κάποιον
συμβιβασμό απ΄τον εκδοτικό τους οίκο, λίγες σελίδες ακόμα για λίγη πράσινη
μπογιά
Σαν κατεβαίνουν οι
γρίλιες των καταστημάτων, αλλάζουν όνομα οι βιτρίνες, κι εγώ μαζί. Τα γκράφιτι των
μπλογκς καλύπτουν μέχρι και τα πεζοδρόμια, όσα δεν πρόφτασαν οι τάπητες των
μαγκαζίνων, αναζητώντας μονιμότητα στην φθορά, τους διαβάτες ξυπόλυτα
ν΄αγγίζουν
Αχνίζουν οι πλάκες
μακαρίζουν τα χιόνια... γυρνάω στον ζητιάνο
που οδηγεί ο δρόμος.
Απ΄τον εξώστη έφυγε
κύμα και τον παρέσειρε σα πρώτον
Το συντριβάνι
στέγνωσε καρουζέλ για τα παιδιά να ζαλιστούν απ΄τις στροφές και το λιοπύρι,
καινούργιος θίασος υπό την αιγίδα του νέφους. γελάει ο φθόνος της ηπείρου,
απολιθώνονται τα δέντρα, διεκδικεί τα φρένα η τεχνητή νοημοσύνη
Η φλόγα της δεν ήταν
ζωντανή, ανασύρθηκε σαν ομφαλός και τώρα πλέον ούτε που της είναι ορατή στους
επισκέπτες της
Το σκήνωμα φούσκωσε
στην ντόπα, κι έμοιασε στην υφήλιο
Η παγγαία στριμώχτηκε
σε έναν πυρσό χαρτοπολτό, προσμένοντας το δήλιο φλέγμα απ΄τον εξώστη, το
κροκοδείλιο άσμα του εμπρηστή, τον σπινθήρα της απόχρεμψης, το zippo της
συμφοράς
ο προπέλας connecting people, και ο λατίνος με το μυαλό του στην μπάκα ακατάπαυστα
δουλεύει με μας
