Bάμμα

Πώς μου λες πως γυρνάω μες το χθες
μιαν αγάπη και νεκρή πως κρατάω

θα΄ταν νωρίς όταν βαδίσαμε μαζί απ΄το χέρι
θα΄ταν ακόμα νωρίς που σε ρωτούσα τ΄όνομά σου ξανά να μου πεις
κι όταν κρυβόμουν στο πλάι σου χωρίς απειλή
ίσως ακόμα πιο πριν ή λίγο μετά
δίχως φωνή ή μία ματιά

πώς μου λες σου ανοίγονται πληγές
και το αύριο προσπερνάς
μιαν αγάπη ζωντανή πως πετάς
σαν κερί που έχει σπάσει

δεν θα΄ταν ήδη αργά για ντροπές
ήδη αργά να σ΄ακούω να λες
τόσα πιο πριν κανένας μετά
καμμία φωνή για μία ματιά

πώς μου λες πως γυρνάω μες το χθες
μιαν αγάπη και νεκρή πως κρατάω
σαν κερί που έχει σβήσει

(για όσα αφήνω στο ράφι να ντύσει ο χρόνος)