Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013

εμπόλιος

Διαθέτω ό,τι μπορώ
από μια βουτιά στο κενό
και παίρνω πίσω το αντάλλαγμα της δίψας σου
που έταξες
Την χαραυγή χτίζω στον πόλεμο
μια παιδική αυλή
πέρ΄απ΄τους ξύλινους φράχτες με τις γελοίες του
κορδέλες

γιατί η καρδιά του καρπού σ΄αφήνει με την πίκρα,
να είσαι τόσο προσεχτικός,
έτσι σου διδάσκουν άπαντα την πάροδο
την επιλογή για μια παλιά επιλογή

κι ο ξερός καρπός πιο γλυκός