Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

πετάει ο γάιδαρος όταν πετάει

 Εάν ο άνθρωπος μπορούσε να πετάξει πριν την ώρα του, θα έδειχνε πώς πετάει.
Αν πάλι προσπαθεί, πώς αυτό σημαίνει ότι είναι ικανός;
Αν υπάρχει μαργαριτάρι να φανερώσει, ποιός λέει πως αυτό και θα λάμπει; διότι πώς θα έχει σημασία η ουσία, αν το περιβάλλον που γεννά σου φέρνει αηδία και εγκαύματα στο σώμα;
Μπορεί να παρουσιάζει τρανταχτά πως γεννήθηκε σπουδαίος επειδή και μόνο γεννήθηκε, αλλά τότε θα ανάγεται μέχρι την φύση. πώς όμως θα ξεφύγει απ΄το σφάλμα της αντίθεσης; αν παραμερίσει την φύση λόγω πολυπλοκότητας, τότε πώς θα ξεπεράσει την εναντίωση της αρχής με τον εαυτό της; διότι πώς θα παντρέψει δυο που δεν γνωρίζονται, ή να χωρίσει δυο που είναι ένα;
Αν τελικά έχει την δύναμη να πετάξει, όταν φτάσει η στιγμή, η ίδια η δύναμη θα πάψει. και σαν να ενημερώνεται συλλήβδην πως βρίσκεται στον τόπο που ποθούσε, πως διάσχισε το φυσικό σύνορο, ή το για κάποιους ποτάμι της λήθης ίσως...
θα έχει γίνει ενέργεια, η δύναμη η πρότερη, μεμιάς, και άλλη θα έχει πάρει τα ινία.
Πώς όμως μιλάω για πτήσεις ο άπτερος;
δεν χρειάζεται να είχα για να αποκτήσω. διότι αν το τέλος βρίσκεται εξαρχής μπροστά σου να στοχεύεις, δεν σημαίνει πως ήσουν απ΄την αρχή στο τέλος. αλλιώς πώς υπάρχει αυτό το ενδιάμεσο που λέμε ΄ζωή΄, πώς θα παρέκκλινες αν δεν κουνιόσουν, πώς θα άλλαζες αν δεν είχες επιλογή; Αν άρα ήσουν εξαρχής τέλειος, δεν θα επιθυμούσες ούτε φθίση ούτε αύξηση. ούτε επιλογή θα ήταν απαραίτητο να υπάρχει, αλλά μάταιο μάλλον ή καλύτερα διχαστικό. και αν είναι απαραίτητη η ελευθερία, με την επιλογή διδόμενη, το τέλος θα είναι ατελεύτητο.
Όμως αναπάντητο ακόμα πώς ο γάιδαρος πετά...
απλά βρίσκεις ένα καλό ζευγάρι στα μέτρα σου φτερά απ΄το μαγαζί της γειτονιάς σου!
Το ερώτημα άρα γίνεται, ποιος μπορεί να σου παράσχει, ποιος γνωρίζει να μετρά να κατασκευάζει και να πουλά, ή, με μια πρόταση, τι σου ζητά;
κάποιος που έχει στα μέτρα τα σωστά κατασκευάσει τα δικά του δωρεάν, ή κάποιος που αταίριαστα άψυχα τοκίζει; γιατί τρίτος δεν μου φαίνεται να υπάρχει
Αν ο πρώτος είναι απλώς διανομέας, ας μας πει για την πηγή του και δική μας.
Γιατί όμως δωρεάν; δεν έδωσε αυτός για να παρίσταται στο μέσον; Έδωσε ό,τι και ο πρώτος, η αρχή. αλλιώς ανύπαρκτο το κίνητρο. έτσι βρίσκεται και το κίνητρο των τελευταίων, ώστε ένας κανόνας μεταξύ πάντων.
Οπότε,
μπορεί να μάθει να πετά (γενικά, απ΄το να ενθυμηθεί),
 παρακινούμενος (από αυτοκινούμενος),
 ακολουθώντας έναν κανόνα (από τον εκάστοτε), ώστε να αποφευχθεί σύγκλιση στο χάος, όπως μου φαίνεται.